സംസ്കൃതത്തിലെ ശ്ലോകങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന രീതി ഇതാണ്
ആദ്യം ശ്ലോകങ്ങളിലെ പദങ്ങളെ ഓരോന്നായി പിരിച്ച് എഴുതുന്നു. പിന്നീട് അവയുടെ അന്തലിംഗവിഭക്തികൾ നോക്കുന്നു. അവയ്ക്കനുസരിച്ച് ചേരുമ്പടി ചേർക്കുന്നു. ഇതിനെ ആണ് അന്വയം എന്നു പറയുന്നത്.

അന്വയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ഓരോ പദത്തിന്റെയും അർത്ഥം എഴുതി അന്വയാർത്ഥം മനസിലാക്കുന്നു. അതിനു ശേഷം സാരാംശം മനസിലാക്കുന്നു

പദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത് ശബ്ദത്തിൽ നിന്നാണ്. ശബ്ദം എന്നത് ഏതു സ്വരത്തിലോ വ്യഞ്ജനത്തിലൊ അവസാനിക്കുന്നു എന്നതനുസരിച്ച് 'അ' കാരാന്തം 'ഇ' കാരാന്തം 'സ'കാരാന്തം ഇപ്രകാരം വിളിക്കപ്പെടുന്നു. മറ്റുപലതും ഉണ്ട് കേട്ടൊ
ലിംഗം മൂന്നു തരത്തില്പറയുന്നു പുല്ലിംഗം സ്ത്രീലിംഗം, നപുംസകലിംഗം.
വിഭക്തികൾ ഏഴെണ്ണം പ്രഥമ ദ്വിതീയ തൃതീയ ചതുർത്ഥി, പഞ്ചമി, ഷഷ്ഠി,സപ്തമി എന്നു. രാമൻ രാമനെ രാമനോട് രാമനായിക്കൊണ്ട്, രാമനാൽ രാമന്റെ, രാമനിൽ എന്ന് ഏഴെണ്ണവും പോരാതെ ഹേ രാമാ എന്നു വിളിക്കുന്ന സംബോധനപ്രഥമയും ഉണ്ട്.

വചനങ്ങൾ മൂന്ന് ഏകവചനം ദ്വിവചനം ബഹുവചനം ഇപ്രകാരം

ഇതിലെ അന്തം , ലിംഗം, വിഭക്തി, വചനം എന്നിവയാണ് ഓരോ പദത്തിന്റെയും നേരെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന അ പു പ്ര ഏ പോലെ ഉള്ള സൂത്രം അ - അകാരാന്തം , പു - പുല്ലിംഗം, പ്ര - പ്രഥമ, ഏ - ഏകവചനം. ആ സ്ത്രീ ഷ ബ - ആകാരാന്തം സ്ത്രീലിംഗം ഷഷ്ഠി ബഹുവചനം
അ എന്നു മാത്രം ബ്രാകറ്റിൽ കൊടുക്കുന്നത് അവ്യയം എന്നതിന്റെ ചുരുക്കെഴുത്ത്. ക്രിയാപദങ്ങളായ ലകാരങ്ങൾ (പത്ത് ലകാരങ്ങൾ ഉണ്ട് ലട് , ലിട് , ലുട്, ലങ്ങ് , ലിങ്ങ്, ലുങ്ങ്,ലോട്,ലൃട്,ലൃങ്ങ്, ആശിഷ് ലിങ്ങ് ഇപ്രകാരം അവ്വയും പരസ്മൈപദം/ ആത്മനേപദം എന്ന വിഭാഗവും, പ്രഥമപുരുഷൻ, മദ്ധ്യമപുരുഷൻ, ഉത്തമ പുരുഷൻ എന്ന വിഭാഗവും കൂടിയ ചുരുക്കെഴുത്താണ് ക്രിയാപദങ്ങളുടെ കൂടെ എഴുതുന്ന ലട് പ പ്ര പു ഏ തുടങ്ങിയവ അതായത് ലട് പരസ്മൈപദം പ്രഥമപുരുഷൻ ഏകവചനം

ക്രി വി എന്നത് ക്രിയാവിശേഷണം

Friday, July 18, 2014

ശ്രീകൃഷ്ണവിലാസം 3- 18,19

18.
ലബ്ധ്വാ നിധാനം ന തഥാ ദരിദ്രോ
ഗതിം സമാസാദ്യ തഥാ ന പംഗുഃ
തഥാ ന ചാന്ധോ ദൃശമാപ്യ ഹൃഷ്യേത്
യഥാ//പ്തപുത്രസ്സ ജഹർഷ നന്ദഃ

ആപ്തപുത്രഃ (അ പു പ്ര ഏ) ആപ്തപുത്രനായ
സഃ (തഛ പു പ്ര ഏ) ആ
നന്ദഃ (അ പു പ്ര ഏ) നന്ദൻ
യഥാ (അ)  യാതൊരു പ്രകാരം
ജഹർഷ (ലിട് പ പ്രപു ഏ) ഹർഷിച്ചു
തഥാ (അ) അപ്രകാരം
ദരിദ്രഃ (അ പു പ്ര ഏ) ദരിദ്രൻ
നിധാനം (അ ന ദ്വി ഏ) നിധാനത്തെ
ലബ്ധ്വാ (ക്ത്വാ അ) ലഭിച്ചിട്ട്
ന (അ) +
ഹൃഷ്യേത് (ലിങ്ങ് പ പ്രപു ഏ) ഹർഷിക്കുകയില്ല

തഥാ (അ) അപ്രകാരം
പംഗുഃ (ഉ പു പ്ര ഏ) പംഗു
ഗതിം (ഇ പു ദ്വി ഏ) ഗതിയെ
സമാസാദ്യ (ല്യ അ) സമാസാദിച്ചിട്ട്
ന (അ) +
ഹൃഷ്യേത് (ലിങ്ങ് പ പ്രപു ഏ) ഹർഷിക്കുകയില്ല
തഥാ (അ) അപ്രകാരം
അന്ധഃ (അ പു പ്ര ഏ) അന്ധൻ
ദൃശം (ശ സ്ത്രീ ദ്വി ഏ) ദൃക്കിനെ
ആപ്യ (ല്യ അ) പ്രാപിച്ചിട്ട്
ന (അ) +
ഹൃഷ്യേത് (ലിങ്ങ് പ പ്രപു ഏ) ഹർഷിക്കുകയില്ല

പുത്രലബ്ധിയാൽ നന്ദഗോപർ എത്രമാത്രം സന്തോഷിച്ചുവൊ അത്രമാത്രം സന്തോഷം, ദരിദ്രന് നിധി കിട്ടിയാലൊ, മുടന്തന് നടക്കാൻ കഴിഞ്ഞാലൊ അന്ധന് കാഴ്ച ലഭിച്ചാലോ ഉണ്ടാവുകയില്ല

19.
തപനേ ചരമാചലം പ്രപന്നേ
തമസാ ച സ്ഥഗിതേഷു ദിങ്ങ്മുഖേഷു
യമുനാതടവാസിനം തമൂചേ
വസുദേവ പ്രതിപദ്യ നന്ദഗോപം

തപനേ (അ പു സ ഏ) തപനൻ
ചരമാചലം (അ പു ദ്വി ഏ) ചരമാചലത്തെ
പ്രപന്നേ (അ പു സ എ) പ്രപന്നനായും
ദിങ്ങ്മുഖേഷു (അ ന സ ബ) ദിങ്ങ്മുഖങ്ങൾ
തമസാ (സ ന തൃ ഏ) തമസിനാൽ
സ്ഥഗിതേഷു (അ ന സ ബ) സ്ഥഗിതങ്ങളായും ഇരിക്കുമ്പോൾ
വസുദേവഃ (അ പു പ്ര ഏ) വസുദേവർ
യമുനാതടവാസിനം (അ പു ദ്വി ഏ) യമുനാതടവാസിയായ
തം (തഛ പു ദ്വി ഏ) ആ
നന്ദഗോപം (അ പു ദ്വി ഏ) നന്ദഗോപനെ
പ്രതിപദ്യ (ല്യ അ)
ഊചേ (ലിട് ആ പ്രപു ഏ) വചിച്ചു

സൂര്യൻ  അസ്തമിച്ച് ലോകമെങ്ങും ഇരുട്ടിനാൽ മറയപ്പെട്ടിരുന്ന സമയത്ത് വസുദേവൻ യമുനാതീരത്ത് വസിക്കുന്ന നന്ദഗോപന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു

No comments:

Post a Comment