സംസ്കൃതത്തിലെ ശ്ലോകങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന രീതി ഇതാണ്
ആദ്യം ശ്ലോകങ്ങളിലെ പദങ്ങളെ ഓരോന്നായി പിരിച്ച് എഴുതുന്നു. പിന്നീട് അവയുടെ അന്തലിംഗവിഭക്തികൾ നോക്കുന്നു. അവയ്ക്കനുസരിച്ച് ചേരുമ്പടി ചേർക്കുന്നു. ഇതിനെ ആണ് അന്വയം എന്നു പറയുന്നത്.

അന്വയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ഓരോ പദത്തിന്റെയും അർത്ഥം എഴുതി അന്വയാർത്ഥം മനസിലാക്കുന്നു. അതിനു ശേഷം സാരാംശം മനസിലാക്കുന്നു

പദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത് ശബ്ദത്തിൽ നിന്നാണ്. ശബ്ദം എന്നത് ഏതു സ്വരത്തിലോ വ്യഞ്ജനത്തിലൊ അവസാനിക്കുന്നു എന്നതനുസരിച്ച് 'അ' കാരാന്തം 'ഇ' കാരാന്തം 'സ'കാരാന്തം ഇപ്രകാരം വിളിക്കപ്പെടുന്നു. മറ്റുപലതും ഉണ്ട് കേട്ടൊ
ലിംഗം മൂന്നു തരത്തില്പറയുന്നു പുല്ലിംഗം സ്ത്രീലിംഗം, നപുംസകലിംഗം.
വിഭക്തികൾ ഏഴെണ്ണം പ്രഥമ ദ്വിതീയ തൃതീയ ചതുർത്ഥി, പഞ്ചമി, ഷഷ്ഠി,സപ്തമി എന്നു. രാമൻ രാമനെ രാമനോട് രാമനായിക്കൊണ്ട്, രാമനാൽ രാമന്റെ, രാമനിൽ എന്ന് ഏഴെണ്ണവും പോരാതെ ഹേ രാമാ എന്നു വിളിക്കുന്ന സംബോധനപ്രഥമയും ഉണ്ട്.

വചനങ്ങൾ മൂന്ന് ഏകവചനം ദ്വിവചനം ബഹുവചനം ഇപ്രകാരം

ഇതിലെ അന്തം , ലിംഗം, വിഭക്തി, വചനം എന്നിവയാണ് ഓരോ പദത്തിന്റെയും നേരെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന അ പു പ്ര ഏ പോലെ ഉള്ള സൂത്രം അ - അകാരാന്തം , പു - പുല്ലിംഗം, പ്ര - പ്രഥമ, ഏ - ഏകവചനം. ആ സ്ത്രീ ഷ ബ - ആകാരാന്തം സ്ത്രീലിംഗം ഷഷ്ഠി ബഹുവചനം
അ എന്നു മാത്രം ബ്രാകറ്റിൽ കൊടുക്കുന്നത് അവ്യയം എന്നതിന്റെ ചുരുക്കെഴുത്ത്. ക്രിയാപദങ്ങളായ ലകാരങ്ങൾ (പത്ത് ലകാരങ്ങൾ ഉണ്ട് ലട് , ലിട് , ലുട്, ലങ്ങ് , ലിങ്ങ്, ലുങ്ങ്,ലോട്,ലൃട്,ലൃങ്ങ്, ആശിഷ് ലിങ്ങ് ഇപ്രകാരം അവ്വയും പരസ്മൈപദം/ ആത്മനേപദം എന്ന വിഭാഗവും, പ്രഥമപുരുഷൻ, മദ്ധ്യമപുരുഷൻ, ഉത്തമ പുരുഷൻ എന്ന വിഭാഗവും കൂടിയ ചുരുക്കെഴുത്താണ് ക്രിയാപദങ്ങളുടെ കൂടെ എഴുതുന്ന ലട് പ പ്ര പു ഏ തുടങ്ങിയവ അതായത് ലട് പരസ്മൈപദം പ്രഥമപുരുഷൻ ഏകവചനം

ക്രി വി എന്നത് ക്രിയാവിശേഷണം

Monday, July 14, 2014

ശ്രീകൃഷ്ണവിലാസം 3- 14-15


14.      
            ഇത്യൂചുഷസ്തസ്യ പദോപകണ്ഠം
            നീരാജയന്തോ മകുടപ്രഭാഭിഃ
           അവാദിഷുർവിക്രമദർപ്പിതാസ്തേ
           കൃതാട്ടഹാസധ്വനികമ്പിതാശാഃ

തേ (തച്ഛ  പു പ്ര ബ) അവർ
ഇതി (അ) ഇപ്രകാരം
ഊചുഷഃ (സ പു ഷ ഏ) ഊചിവാനായ
തസ്യ (തച്ഛ പു ഷ ഏ) അവന്റെ
പദോപകണ്ഠം (അ പു ദ്വി ഏ) പദോപകണ്ഠത്തെ
മകുടപ്രഭാഭിഃ (ആ സ്ത്രീ തൃ ബ) മകുടപ്രഭകളാൽ
നീരാജയന്തഃ (ത പു പ്ര ബ) നീരാജയത്തുകളായി
വിക്രമദർപ്പിതാഃ ( അ പു പ്ര ബ)വിക്രമദർപ്പിതന്മാരായി
കൃതാട്ടഹാസധ്വനികമ്പിതാശാഃ കൃതാട്ടഹാസധ്വനികമ്പിതാശന്മാരായിട്ട്
അവാദിഷുഃ (ലുങ്ങ് പ പ്രപു ബ) വദിച്ചു

ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞ കംസന്റെ പാദാന്തികത്തെ അമാത്യന്മാർ തങ്ങളുടെ കിരീടപ്രഭകളാൽ ശോഭിപ്പിച്ചിട്ട് (പാദത്തിൽ നമസ്കരിച്ചിട്ട്) പരാക്രമത്താൽ അഹംകരിച്ച് അട്ടഹസിക്കുന്നതിന്റെ ശബ്ദം കൊണ്ട് ദിക്കുകളെ വിറപ്പിക്കുന്നവരായിട്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു

15.
കിം ചിന്തയാ പാർത്ഥിവ ഭുങ്ക്ഷ്വ ഭോഗാൻ
അസ്മാസു ജീവത്സു കുതോ രിപുസ്തേ
കഥം മയൂഖേഷു പരിസ്ഫുരത്സു
സരോജബന്ധോസ്തമസാഭിഭൂതിഃ

പാർത്ഥിവ (അ പു സം പ്ര ഏ) അല്ലയോ പാർത്ഥിവ
ചിന്തയാ (ആ സ്ത്രീ തൃ ഏ) ചിന്തകൊണ്ട്
കിം (കിംശബ്ദം ന പ്ര ഏ) എന്ത്
(ത്വം (അങ്ങ്))
ഭോഗാൻ (അ പു ദ്വി ബ) ഭോഗങ്ങളെ
ഭുങ്ക്ഷ്വ (ലോട് ആ മപു ഏ) ഭുജിച്ചാലും
അസ്മാസു (അസ്മ സ ബ) ഞങ്ങൾ
ജീവത്സു (ത പു സ ബ)  ജീവത്തുകളായിരിക്കുമ്പോൾ
തേ (യുഷ്മ ഷ ഏ) അങ്ങയ്ക്ക്
രിപുഃ (ഉ പു പ്ര ഏ) രിപു
കുതഃ (തസിലന്തം അ) എവിടെ
മയൂഖേഷു (അ പു സ ബ) മയൂഖങ്ങൾ
പരിസ്ഫുരത്സു (ത പു സ ബ) പരിസ്ഫുരത്തുകളായിരിക്കുമ്പോൾ
സരോജബന്ധോഃ (ഉ പു ഷ ഏ) സരോജബന്ധുവിന്
തമസാ (സ ന തൃ ഏ) തമസ്സിനാൽ
അഭിഭൂതിഃ (ഇ സ്ത്രീ പ്ര ഏ) അഭിഭൂതി
കഥം (അ) എങ്ങനെ
(ഭവതി - ഭവിക്കും)

അല്ലയോ രാജാവേ അങ്ങ് അകാരണമായി ചിന്താകുലനാകാതിരിക്കൂ. അങ്ങ് യഥേഷ്ടം സുഖസാധനങ്ങൾ അനുഭവിച്ചാലും. രശ്മികൾ ചുറ്റും പ്രകാശിക്കുമ്പോൾ സൂര്യൻ ഇരുട്ടിൽ നിന്നും തോല്‌വി ഉണ്ടാകുന്നതാണോ?

No comments:

Post a Comment