സംസ്കൃതത്തിലെ ശ്ലോകങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന രീതി ഇതാണ്
ആദ്യം ശ്ലോകങ്ങളിലെ പദങ്ങളെ ഓരോന്നായി പിരിച്ച് എഴുതുന്നു. പിന്നീട് അവയുടെ അന്തലിംഗവിഭക്തികൾ നോക്കുന്നു. അവയ്ക്കനുസരിച്ച് ചേരുമ്പടി ചേർക്കുന്നു. ഇതിനെ ആണ് അന്വയം എന്നു പറയുന്നത്.

അന്വയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ഓരോ പദത്തിന്റെയും അർത്ഥം എഴുതി അന്വയാർത്ഥം മനസിലാക്കുന്നു. അതിനു ശേഷം സാരാംശം മനസിലാക്കുന്നു

പദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത് ശബ്ദത്തിൽ നിന്നാണ്. ശബ്ദം എന്നത് ഏതു സ്വരത്തിലോ വ്യഞ്ജനത്തിലൊ അവസാനിക്കുന്നു എന്നതനുസരിച്ച് 'അ' കാരാന്തം 'ഇ' കാരാന്തം 'സ'കാരാന്തം ഇപ്രകാരം വിളിക്കപ്പെടുന്നു. മറ്റുപലതും ഉണ്ട് കേട്ടൊ
ലിംഗം മൂന്നു തരത്തില്പറയുന്നു പുല്ലിംഗം സ്ത്രീലിംഗം, നപുംസകലിംഗം.
വിഭക്തികൾ ഏഴെണ്ണം പ്രഥമ ദ്വിതീയ തൃതീയ ചതുർത്ഥി, പഞ്ചമി, ഷഷ്ഠി,സപ്തമി എന്നു. രാമൻ രാമനെ രാമനോട് രാമനായിക്കൊണ്ട്, രാമനാൽ രാമന്റെ, രാമനിൽ എന്ന് ഏഴെണ്ണവും പോരാതെ ഹേ രാമാ എന്നു വിളിക്കുന്ന സംബോധനപ്രഥമയും ഉണ്ട്.

വചനങ്ങൾ മൂന്ന് ഏകവചനം ദ്വിവചനം ബഹുവചനം ഇപ്രകാരം

ഇതിലെ അന്തം , ലിംഗം, വിഭക്തി, വചനം എന്നിവയാണ് ഓരോ പദത്തിന്റെയും നേരെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന അ പു പ്ര ഏ പോലെ ഉള്ള സൂത്രം അ - അകാരാന്തം , പു - പുല്ലിംഗം, പ്ര - പ്രഥമ, ഏ - ഏകവചനം. ആ സ്ത്രീ ഷ ബ - ആകാരാന്തം സ്ത്രീലിംഗം ഷഷ്ഠി ബഹുവചനം
അ എന്നു മാത്രം ബ്രാകറ്റിൽ കൊടുക്കുന്നത് അവ്യയം എന്നതിന്റെ ചുരുക്കെഴുത്ത്. ക്രിയാപദങ്ങളായ ലകാരങ്ങൾ (പത്ത് ലകാരങ്ങൾ ഉണ്ട് ലട് , ലിട് , ലുട്, ലങ്ങ് , ലിങ്ങ്, ലുങ്ങ്,ലോട്,ലൃട്,ലൃങ്ങ്, ആശിഷ് ലിങ്ങ് ഇപ്രകാരം അവ്വയും പരസ്മൈപദം/ ആത്മനേപദം എന്ന വിഭാഗവും, പ്രഥമപുരുഷൻ, മദ്ധ്യമപുരുഷൻ, ഉത്തമ പുരുഷൻ എന്ന വിഭാഗവും കൂടിയ ചുരുക്കെഴുത്താണ് ക്രിയാപദങ്ങളുടെ കൂടെ എഴുതുന്ന ലട് പ പ്ര പു ഏ തുടങ്ങിയവ അതായത് ലട് പരസ്മൈപദം പ്രഥമപുരുഷൻ ഏകവചനം

ക്രി വി എന്നത് ക്രിയാവിശേഷണം

Monday, July 14, 2014

ശ്രീകൃഷ്ണവിലാസം · 3 -12,13


12.   മഖാശ്ച തല്പ്രീതികൃതോ നിവാര്യാഃ 
     നിവാരണീയാ ശ്രുതിരഗ്രിമാപി
     തൃണീകൃതാശേഷജനപ്രഭാവാ  
     സംസ്തൗതി യാ തന്മഹിമാനമേവ

തല്പ്രീതികൃതഃ   ( പു പ്ര )   തല്പ്രീതികൃത്തുകളായ 
മഖാഃ    ( പു പ്ര )   മഖങ്ങൾ
നിവാര്യാഃ    ( പു പ്ര )    നിവാര്യങ്ങൾ ആകുന്നു
അഗ്രിമാ    ( സ്ത്രീ പ്ര )   അഗ്രിമയായ 
ശ്രുതിഃ    ( സ്ത്രീ പ്ര )   ശ്രുതി
അപി () ഉം
നിവാരണീയാ   ( സ്ത്രീ പ്ര )   നിവാരണീയയാകുന്നു
യാ   (യച്ഛ സ്ത്രീ പ്ര )   യാതൊന്ന്
തൃണീകൃതാശേഷജനപ്രഭാവാ   ( സ്ത്രീ പ്ര )   തൃണീകൃതാശേഷജനപ്രഭാവയായിട്ട്
തന്മഹിമാനം  ( പു ദ്വി  തന്മഹിമാവിനെ
ഏവ () തന്നെ
സംസ്തൗതി (ലട്  പ്രപു ) സംസ്തവിക്കുന്നു


വിഷ്ണുവിന് സന്തോഷം ഉണ്ടാക്കുന്ന യാഗങ്ങളും നിങ്ങൾ തടയണം. വേദപാരായണവും നിങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കണം. എന്തെന്നാൽ അവ സകലജനങ്ങളുടെയും മഹത്വത്തെ നിസ്സാരമാക്കിയിട്ട്  വിഷ്ണുവിന്റെ മഹിമയെ തന്നെ അതിശയോക്തിപൂർവം സ്തുതിക്കുന്നു

13.   ഗതേ വിരാമം ഗരുഡധ്വജേസ്മിൻ
        മഖേഷു സർവത്ര നിവാരിതേഷു
       സുരേഷു സർവേഷ്വപി ദുർബ്ബലേഷു
       ഹസ്തേ ഭവിഷ്യത്യമരാവതീ നഃ

അസ്മിൻ (ഇദംശ പു സ ഏ) ഈ
ഗരുഡധ്വജേ (അ പു സ ഏ) ഗരുഡധ്വജൻ
വിരാമം (അ പു ദ്വി ഏ) വിരാമത്തെ
ഗതേ (അ പു സ ഏ)ഗതനായും
സർവത്ര (അ) എല്ലായിടത്തും
മഖേഷു (അ പു സ ബ) മഖങ്ങൾ
നിവാരിതേഷു (അ പു സ ബ) നിവാരിതങ്ങളായും
സർവേഷു (അ പു സ ബ) സർവന്മാരായിരിക്കുന്ന
സുരേഷു (അ പു സ ബ)  സുരന്മാർ
ദുർബ്ബലേഷു (അ പു സ ബ)  ദുർബ്ബലന്മാരായും
അപി (അ)
അമരാവതീ (ഈ സ്ത്രീ പ്ര ഏ) അമരാവതി
നഃ (അസ്മച്ഛ ഷ ബ) നമ്മുടെ
ഹസ്തേ (അ പു സ ഏ)
ഭവിഷ്യതി (ലൃ പ പ്രപു ഏ) ഭവിക്കും


ഈ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ കഥ അവസാനിക്കുകയും യാഗങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും മുടക്ക്പ്പെടുകയും ദേവന്മാരെല്ലാം ദുർബ്ബലരായിത്തീരുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഇന്ദ്രന്റെ രാജധാനിയായ അമരാവതി നമ്മുടെ കയ്യിലാകും

No comments:

Post a Comment